Het verliezen van je vader raakt je. Soms onverwacht hard. Soms elke dag een beetje. Of het nu lang geleden is of recent, het gemis blijft. En het is niet altijd makkelijk om woorden te vinden voor dat gevoel.

Ik weet dat uit eigen ervaring. Mijn vader overleed toen ik 25 was. De dagen daarna gingen in een waas voorbij, maar het echte rouwen begon pas later. Toen iedereen doorging en ik nog met lege handen zat. Juist toen voelde ik: ik had zó graag iets gehad om mijn rouw vast te houden, te begrijpen, of gewoon te laten zijn.

Daarom maakte ik de Rouw Journal Papa.